حتما همه ی ما شنیده ایم که می گویند:
همیشه در حال زندگی کن.گذشته ها گذشته و آینده نیز آینده است.خواهد آمد.
تلاش کن از دیروز بگذری.در امروز زندگی کنی و به فرداها فقط و فقط بیاندیشی و نه دیگر هیچ.
باید در باورت باشد که میتوانی فردایت را با امروزت بسازی،نه با دیروزت.چه که دیروز گذشته.از دیروز فقط باید آموخت.همین و بس.
ما همیشه در دیروزمان مانده ایم.هیچ گاه به امروز نمی رسیم و غافلیم از اینکه نه تنها امروز،بلکه فردایمان نیز روز دیگر،دیروز می شود و باز همان تکرار همیشگی.یادمان رفته فردایی هم هست.این عمرمان است که فقط در گذشته وحسرت گذشته می گذرد.
گاهی اگر بیاندیشیم که امروزمان را که همان دیروز فرداست راخودمان ساخته ایم،شاید از گذشته در آییم و به به امرز برسیم.اما صد افسوس که این اندیشیدن گاهی آنقدر به درازا میکشد که ... .
یادمان باشد ،تقدیر ما نوشته شده نیست.بلکه خودمان همین امروز آنرا می نویسیم.همیشه یادمان باشد،اگر کاری میکنیم،قبل از اینکه خدا بخواهد،خودمان آنرا خواسته ایم.باورمان شود تقدیر ما به دست خودمان رقم می خورد و نه هیچ کس دیگر.
حتی اگر باورمان هم نشود،فردا از آن خود ماست.پس نه حسرت گذشته ها را بخور نه در هول فردا باش.در امروزت خوش باش.چه که فردایت را همین خوشی امروز برایت شاد رقم خواهد زد.
برچسب:
نویسنده: نوید امینی